Lisette Klas

DAG 70: Hoe verdeel en besteed je 9 miljoen euro? II

7 minuten leestijd
Start
11111100ekeken
7 minuten leestijd
2

De harde kern van actieve bewoners, wijkambtenaren en wijkpolitici waren gisteravond (2/3/2016) in het Wijkpaleis bijeen om de voorlopige begroting van Mooi, mooier, Middelland (MMM) te bespreken. Dat verliep soepel. De begroting was als een placemat onder de heerlijke koppen soep geplaatst. Robbert de Vrieze van WIJ Delsfhaven begon met een korte uitleg van de geprojecteerde cijfers. “Het is nu nog een beetje een ‘vuile’ begroting met rijp en groen door elkaar heen. Er komt later nog 1,7 miljoen vanuit de clusters bij. Dertig duizend euro gaat naar de vrijwilligers.”’ We begonnen met een discussie over de grootste uitgave van € 3 miljoen voor de ‘verdunning’ van de opvang aan de ‘s Gravendijkwal. De meeste aanwezigen waren het oneens met dat project. Uitgelegd werd dat daar al eerder afspraken over waren gemaakt en dat als die uitgaven lager uitvallen, er ook ruimte ontstaat voor andere bestedingen. Iemand stelde voor om het woord ‘verdunning’ te veranderen in ‘integratie’. Een ander vond dat die post in het vertoonde blokkenschema een andere kleur moest krijgen. Weer een ander zei: “Het zijn zulke gesloten blokken. Kan het niet wat meer Barbapapa worden?” (Dat zijn getekende poppetjes die in van alles kunnen veranderen.)
De Middellandman opperde om een aantal reserveplannen aan de begroting toe te voegen, die snel kunnen worden ingezet als andere uitgaven in de praktijk lager blijken uit te vallen.
Hierna ontstond er een discussie over het aanstellen van de projectleiders. Iedereen was het er mee eens dat daarvoor goede spelregels moeten worden opgesteld. Informatie en ideeën hiervoor zouden op een site met een ‘taken-, plannen- en vacaturebank’ kunnen worden geplaatst. Ook waren er vragen over de projectleider en zijn team (plus de bijbehorende kosten) voor de revitalisering van de Middellandstraat en het Middellandplein.

Ik vind dat je bij de uitwerking van MMM eerst moet kijken naar de kwaliteiten van de bewoners van Middelland. Toen ik zei dat ik zo een lijstje kan maken met namen van deskundige en ervaren buurtbewoners, die je zou moeten vragen om bij MMM een rol te gaan spelen of op nieuwe functies te solliciteren, klonk er hard gelach. Alle reden om het eerste lijstje nu prijs te geven. Daarbij streef ik niet naar volledigheid, maar ik noem een aantal namen van Middellanders die mij te binnen schieten. De volgorde is willekeurig.
Marieke Hillen, Vincent Lo, Els Desmet, Jan Maas, Esra Kirkaya, Godfried Engbersen, Jeroen Leemans, Liz Vedder, Nienke Bouwhuis, Joke van Bilsen, Winnie Roseval, Ferial Kheradpicheh, Luc Manders, Dick Molenaar, Liesbeth van der Kruit, Gina Kranendonk en Salih Bunyamin Karaarslan. Wordt niet boos als ik je hier niet vermeld. Ik weet dat de lijst nog veel langer kan zijn. Het is meer om te laten zien hoeveel kanjers er hier wonen. De komende jaren zouden wat mij betreft veel ambtenaren die niet in Middelland wonen maar er wel werken waar mogelijk geleidelijk aan vervangen moeten worden door (even of zelfs meer) deskundige bewoners van Middelland. Daarbij denk ik ook aan de vele ZZP’ers die daarbij betrokken zouden kunnen worden.

Een van de aanwezigen wilde weten wie de eigenaar van dit MMM-proces is (het jargon was weer niet van de lucht). Dat zijn Lot Mertens en Roger van der Kamp. Lot benadrukte dat er een verschil is tussen 2016 en de jaren daarna. We praten nu vooral over de begroting van 2016. De cijfers voor 2017 en 2018 zijn nog indicatief. Ook werd afgesproken om begin november van dit jaar een evaluatie-moment in te lassen. Karin Wolters (accountmanager Veilig voor Delfshaven) miste het woord ‘participatie’. “Jullie moeten er voor zorgen dat MMM van iedereen in Middelland is.” Bij de presentatie op 7 maart vanaf 18.00 uur in de Oostervant zal goed aan de aanwezige bewoners (‘Komt allen tesamen, jubelend van vreugde.’) worden uitgelegd in hoeverre men iets aan al die nieuwe plannen heeft en bij welke initiatieven men een rol kan gaan spelen. Er werd voorgesteld om de bewoners een zakje zaad te geven.

Lisette Klas
Lisette Klas

Ik praatte nog wat na met Lisette Klas die woont aan het Branco van Dantzigpark en daar ook actief is. “Ik bemoei me met het spelen op het plein. De glijbaan is weg. Dat was vanwege veiligheidsredenen. Hij stond er al sinds 1995 en er was houtrot aan de onderkant geconstateerd. We zijn nu druk bezig met het neerzetten van nieuwe speeltoestellen.” De vrouwen van het Brancopark stelden tijdens de bijeenkomst kritische vragen over de projectmanager. Ik vraag Lisette aan wat voor iemand zij zelf denken. “Iemand die in Middelland woont, weet wat er gebeurt en die ook weet hoe ons park gebruikt wordt. We hadden iemand op het oog die daar geschikt voor zou zijn.” Ik stel haar voor om de functie van de projectleider te beschrijven, een sollicitaiteprocedure op te zetten en de eventuele kandidaat te vragen om te solliciteren. “Ja. Degene die wij op het oog hebben zou ook naar andere plekken kunnen kijken.” Als ik even later vertrouwelijk hoor om wie het gaat, ben ik gelijk enthousiast. Zo iemand doorstaat de procedure glansrijk.

Extra mededeling over cursus ‘Wat wil ik met mijn leven?’
Aanstaande zaterdag start (wegens succes geprolongeerd) mijn cursus ‘Wat wil ik met mijn leven?’ Vanaf 10.00 uur bij de Volksuniversiteit aan de Heemraadssingel. Met een interessante groep mensen praten we onder andere over werk, relatie en invulling van de vrije tijd. Ik zou het leuk vinden als er nog een paar Middellanders mee doen. Er is nog plaats voor enkele personen. Wil je nog wat meer info, mail me dan gerust: nicosnews@xs4all.nl

2 Comments

  1. Ha Middellandman,
    Ik moest even los gaan op het thema eigenaarschap. Daardoor vergat ik helemaal aan je te vragen waarom mensen hard moesten lachen toen je je hard maakte voor het benutten van kwaliteiten van mensen die in Middelland wonen en werken.
    En een klein type foutje is dat Radboud in onze wijk woont en niet Godfried Engbersen. Beiden waardevol voor stad en land én hun eigen wijk

  2. Goedemorgen Middellandmand,
    Met interesse heb ik je blog gelezen als reflectie op de avond. Twee zinnen vallen mij en ze hebben te maken met een ‘hiërarchie’ in de woordkeuze die ik erin ervaar. Deze week ben ik sterk met ‘woorden’ bezig. Welke woorden gebruik je en wat zegt dat? Ik krijg zelfs de behoefte om een cursus woordfilosofie te gaan volgen.
    Alsof het in de lucht hangt heeft Frans Soetenbroek deze week een mooie blog geschreven over het woord ‘verwachtingsmanagement’. Van dat woord krijgt hij jeuk. Zie: http://deruimtemaker.nl/2016/03/03/goedendag-ik-kom-uw-verwachtingen-managen/
    Als ik je reflectieverslag lees verbaast het mij enorm dat Lot Mertens en Roger van der Kamp de eigenaren van het proces MMM zouden zijn. Hoe kan dat? Ik denk aan al die groepen mensen die veel tijd en energie en denkkracht steken in het traject. Alle namen achterop het boekje. Het eigenaarschap ligt in mijn beleving bij velen. Binnen de gemeentelijk apparaat zijn Lot en Roger waarschijnlijk eindverantwoordelijken. Maar wat heeft dat met eigenaarschap te maken? In mijn ogen niets.
    De andere zin gaat over ‘participeren’. Wie participeert nu eigenlijk met wie? Cruciaal is dat we werken in Middelland aan gelijkwaardige relaties. Van ‘volwassenen tot volwassenen’. En gelukkig zijn we allemaal anders en hebben vele verschillende mensen andere kwaliteiten, interesses en behoeften. Over de volwassenengesprek schrijft Frans Soetenbroek ook iets op in zijn blog.
    Ik moet denken aan het proces van Dakpark in Delfshaven. Lange tijd was ik daar professioneel bij betrokken. Een vernieuwingsproces dat ongeveer 10 jaar duurde, van de eerste acties van bewoners tot aan de opening van het park. Ik organiseerde jaren lang het interactieve traject in opdracht van de gemeente. Professionals vroegen altijd aan mij ‘hoe hou je de mensen er zo lang bij?’= Dat was het verkeerde frame waaruit werd gedacht. Rotterdammers die betrokken waren bij ontwikkeling van het park, wilden zelf dat er een park én een goed park zou komen. En ik organiseerde binnen mijn vermogen zo goed mogelijk het proces om deze energie, kennis en ervaring uit de wijken zo goed mogelijk benut werd binnen het complexe financiële, technische en creatieve proces van projectontwikkelaar, gemeentelijke diensten en ontwerpers. Met regelmatig lukte het ook om alle verschillende partijen door elkaar te laten verassen. En ja van wie is het Dakpark…velen, ook professionals en gemeentelijke ambtenaren, hebben er hard aan gewerkt om het voor elkaar te krijgen en werken nog steeds aan het beheer en het afmaken ervan. Maar mijn stelling blijft toch: zonder bewoners was het Dakpark er nooit gekomen. Het eigenaarschap van ontwikkelingen in cocreatie ligt bij velen! En dan denk ik nu aan Daan Roosegaard en college tours. Innovatie is ook al zo´n thema, het eigenaarschap kun je in netwerksamenwerkingen niet toeschrijven aan een of twee personen.

Geef een antwoord

Your email address will not be published.